فروش کارتنی و حداقل سفارش عمده؛ واحد عرضه و گام مقدار را درست تنظیم کنید

واحد پایه می‌گوید موجودی را با چه چیزی می‌شمارید؛ واحد عرضه می‌گوید مشتری چه چیزی می‌خرد. ضریب تبدیل مشخص می‌کند هر بسته چقدر موجودی پایه مصرف می‌کند. حداقل مقدار و گام سفارش نیز تعدادهای مجاز خرید را تعیین می‌کنند. اگر این مفاهیم در یک ستون با عنوان «تعداد» مخلوط شوند، اختلاف بین انبار و سفارش اجتناب‌ناپذیر می‌شود.

فرض کنید موجودی با عدد نگهداری می‌شود و هر کارتن دوازده عدد دارد. سفارش دو کارتن باید بیست‌وچهار واحد از موجودی پایه مصرف کند. اگر مشتری واحد عرضه کارتن را انتخاب کرده، تعداد ورودی او تعداد کارتن است؛ وارد کردن دوباره عدد دوازده به عنوان تعداد خرید می‌تواند سفارش را چند برابر کند.

نام واحد را روشن بنویسید؛ «کارتن ۱۲ عددی» از «بسته بزرگ» دقیق‌تر است. قیمت نمایش‌داده‌شده و مصرف موجودی را با یک سفارش کوچک واقعی آزمایش کنید، به‌خصوص اگر همان کالا هم عددی و هم کارتنی فروخته می‌شود.

حداقل خرید نقطه شروع سفارش است و گام، فاصله بین مقادیر مجاز را تعیین می‌کند. پس از تنظیم، توالی نمایش‌داده‌شده در سفارش سریع را ببینید و مقدار قبل از حداقل، مقدار مجاز و یک مقدار بین دو گام را امتحان کنید. اعتبارسنجی هنگام ثبت سفارش هم لازم است تا تغییر دستی درخواست نتواند قاعده را دور بزند.

برای یک هفته سفارش‌های برگشتی به تیم فروش به دلیل تعداد یا بسته‌بندی اشتباه را بشمارید. اگر اختلاف ادامه دارد، شاید مشکل از نام واحد یا اطلاعات محصول است، نه آموزش مشتری. در کاتالوگ ساز قواعد چند محصول را می‌توان هم‌زمان اصلاح کرد؛ ابتدا یک دسته کوچک را تغییر دهید و نتیجه را در سبد و موجودی بررسی کنید.